{"id":118,"date":"2021-01-19T20:16:24","date_gmt":"2021-01-19T19:16:24","guid":{"rendered":"http:\/\/artcentrum.org\/?page_id=118"},"modified":"2021-05-01T13:36:47","modified_gmt":"2021-05-01T11:36:47","slug":"folk-art-gallery","status":"publish","type":"page","link":"http:\/\/artcentrum.org\/?page_id=118","title":{"rendered":"Folk Art Gallery"},"content":{"rendered":"

Wielu kolekcjoner\u00f3w w Polsce jak i za granic\u0105 posiada w swoich zbiorach rze\u017aby artyst\u00f3w ludowych a szczeg\u00f3lnie paszy\u0144skich. Do takich kolekcjoner\u00f3w nale\u017celi miedzy innymi bp Piotr Bednarczyk, bp J\u00f3zef Gucwa, kt\u00f3rego kolekcja znajduje si\u0119 dzisiaj w sali pami\u0119ci biskupa,  w domu parafialnym, rodzinnej parafii pw. N.M.P. Wniebowzi\u0119tej w K\u0105clowej.<\/p>\n

Jedn\u0105 z najwi\u0119kszych obecnie  kolekcji sztuki ludowej subregionu s\u0105deckiego jest ta znajduj\u0105ca si\u0119 w Galerii Sztuki Ludowej \u2013Folk Art Gallery w Marcinkowicach.<\/p>\n

Co kryj\u0105 w sobie rze\u017aby ludowe. Wydaje si\u0119, \u017ce najlepiej opisuj\u0105 to s\u0142owa ks. J\u00f3zefa Tischnera, kt\u00f3ry r\u00f3wnie\u017c pochodzi z S\u0105decczyzny i wielokrotnie spotyka\u0142 si\u0119 z rze\u017abami ludowymi i ich tw\u00f3rcami<\/p>\n

\u201eSpojrzenia \u015awi\u0105tk\u00f3w obna\u017caj\u0105 nas. Wydobywaj\u0105 z nas nieoczekiwane uczucia, nastroje, my\u015bli. Kto si\u0119 spieszy, pyta, gdzie si\u0119 spieszy i po co. Kto si\u0119 gniewa, staje naprzeciw swego gniewu i pyta: po co? Kto nie wierzy, zaczyna szepta\u0107 \u201eOjcze nasz\u201d\u2026 Kto wierzy, ten odkrywa, jak wielk\u0105 niewiar\u0105 jest jego wiara. Pod spojrzeniem \u015awi\u0105tka cz\u0142owiek czuje si\u0119 jak ziarno, kt\u00f3re \u201emusi obumrze\u0107\u201d, by wyda\u0107 jaki taki owoc.<\/p>\n

Patrz\u0105c w oblicza \u015awi\u0105tk\u00f3w, pyta\u0142em siebie: co one m\u00f3wi\u0105? Mia\u0142em jednocze\u015bnie \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce pytanie to nie jest w\u0142a\u015bciwe. \u015awi\u0105tki nie m\u00f3wi\u0105 bowiem jednym g\u0142osem, lecz ka\u017cdy opowiada o czym\u015b innym. Nie wolno zamyka\u0107 mowy \u015awi\u0105tk\u00f3w w ramach jednego i tego samego tekstu. Mimo to pytanie wraca\u0142o. A mo\u017ce jest w tych g\u0142osach jaki\u015b wsp\u00f3lny ton?<\/p>\n

\u015awi\u0105tki opowiadaj\u0105 o b\u00f3lu istnienia. Czasem m\u00f3wi o tym zastygni\u0119ta w grymasie twarz, czasem skr\u0119cone cia\u0142o, czasem oczy wypatruj\u0105ce z daleka pociechy i ulgi. B\u00f3le s\u0105 rozmaite, najcz\u0119\u015bciej m\u0119cze\u0144skie. Oto \u015bwi\u0119ty, kt\u00f3ry poni\u00f3s\u0142 \u015bmier\u0107, strzeg\u0105c tajemnicy spowiedzi. Oto Matka, kt\u00f3ra widzia\u0142a ukrzy\u017cowanie Syna. Oto siedz\u0105cy na kamieniu Chrystus z cierniow\u0105 koron\u0105 na g\u0142owie \u2013 odwieczny symbol grzechu w\u0142adzy, kt\u00f3ra zawsze i wsz\u0119dzie chce by\u0107 bez granic.<\/em> Jest tak\u017ce inny b\u00f3l \u2013 b\u00f3l fundatora. \u015awi\u0105tek opowiada wtedy nie tylko o w\u0142asnym b\u00f3lu, ale r\u00f3wnie\u017c b\u00f3lu konkretnego cz\u0142owieka, kt\u00f3ry ukry\u0142 si\u0119 gdzie\u015b za nim niedaleko. Opowie\u015b\u0107 o b\u00f3lu toczy si\u0119 w kwiatach. Wsz\u0119dzie pe\u0142no kwiat\u00f3w. B\u00f3l boli, a kwiaty kwitn\u0105 i pi\u0119kniej\u0105. Czy to b\u00f3l wyrasta z kwiat\u00f3w czy kwiaty wyrastaj\u0105 z b\u00f3lu? Nikt nie zna odpowiedzi na to pytanie.<\/p>\n

Czy w \u015awi\u0105tkach nie ma \u015bladu rado\u015bci? Nie, tak m\u00f3wi\u0107 nie wolno. Jest przecie\u017c Wniebowzi\u0119cie Matki Boskiej i jej oraz nasze zapatrzenie w niesko\u0144czony bezkres. Jest tak\u017ce Tr\u00f3jca \u015awi\u0119ta, stateczna i pe\u0142na powagi; Ojciec i Syn obejmuj\u0105 si\u0119 tym samym gestem przyja\u017ani, jakim obejmuj\u0105 si\u0119 ch\u0142opi, kt\u00f3rym jaka\u015b chwilowa s\u0142abo\u015b\u0107 utrudni\u0142a chodzenie. A tam znowu Tr\u00f3jca  koronuje Matk\u0119 Bo\u017c\u0105 na Kr\u00f3low\u0105 \u015awiata. Taki jest obraz szcz\u0119\u015bcia. Pewnie, \u017ce nieudolny, albowiem \u201eani oko nie widzia\u0142o, ani ucho nie s\u0142ysza\u0142o, co zgotowa\u0142 B\u00f3g tym, kt\u00f3rzy Go mi\u0142uj\u0105\u201d.  Kiedy\u015b i ty staniesz si\u0119, gdy b\u0119dziesz ju\u017c w wieczno\u015bci, \u015bwiadkiem i uczestnikiem takiej sceny. Popatrz i zobacz: oto cel i sens, i nadzieja twojego \u017cycia. Z b\u00f3lu i kwiat\u00f3w uro\u015bnie ukoronowanie ludzi.<\/p>\n

Ale s\u0105 tak\u017ce same kapliczki, widziane z zewn\u0105trz. Co kryje si\u0119 w \u015brodku? Tego nie widzimy, domy\u015blamy si\u0119 tylko, \u017ce tam mieszka \u015awi\u0105tek. Czasem kapliczka wyrasta z g\u0119stwiny traw, a czasem ze skraju \u0142\u0105ki, z kt\u00f3rej dopiero co zeszed\u0142 \u015bnieg. Czym s\u0105 te \u015bwi\u0105tkowe domy? Nazywamy je \u201e\u015bwi\u0105tyniami\u201d. Nie s\u0105 to jednak wielkie \u015bwi\u0105tynie wiary, kt\u00f3re si\u0119 pyszni\u0105 same ze siebie, ale \u015bwi\u0105tynie mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3re wiedz\u0105, jak boli b\u00f3l bezdomno\u015bci. W \u015bwi\u0105tkowych domach b\u00f3l cz\u0142owieka i b\u00f3l Boga spotykaj\u0105 si\u0119 ze sob\u0105. Tajemnicy tego spotkania nikt nie zna. Ale si\u0119 j\u0105 czuje. Ona jest. Dlatego na widok \u015bwi\u0105tkowego domu kolano samo gnie si\u0119 do ho\u0142du.<\/p>\n

Przedziwna jest ta polska ziemia. Pami\u0119tacie, jak nasz Ojciec \u015awi\u0119ty, gdy przyjecha\u0142 do nas, uczyniwszy pierwszy krok \u2013 natychmiast ukl\u0119kn\u0105\u0142? Przykl\u0119kni\u0119cie to by\u0142o wielkim aktem objawienia tajemnic naszej ziemi. Kapliczki przydro\u017cne, kt\u00f3re patrz\u0105 na mnie, s\u0105 dalszym ci\u0105giem tego objawienia.\u201d<\/p>\n\n\n\n\t\t\n\t\t\t\t